1 χρόνο μετά την πανδημία και μακριά από τον εργασιακό χώρο. Τι λείπει άραγε περισσότερο στους Millenials;

Η νέα πραγματικότητα μακριά από τον εργασιακό χώρο θεωρείται πλέον κάτι φυσιολογικό και όχι πειραματικό. Κατά την διάρκεια της πανδημίας κάθε γενιά βίωσε τις δικές της μοναδικές προκλήσεις, με τους milennials να έχουν σημαντική ευελιξία και ευέλικτα ωράρια, κάτι το οποίο φαίνεται να λαχταρούσαν εδώ και καιρό. 

Καθώς φτάσαμε στη μονοετή επέτειο από την απομάκρυνση του γραφείου, η κόπωση της πανδημίας και ο αντίκτυπός της στην επαγγελματική ζωή έχουν επιπτώσεις στους ανθρώπους. Το πρώτο τρίμηνο του έτους ήταν αρκετά δύσκολο για τους εργαζόμενους, καθώς ο εγκλεισμός εμπόδιζε την καθημερινή βόλτα με αποτέλεσμα να μην έχουν την κατάλληλη όρεξη για εργασία. Φαίνεται πως η τυπική «επαναφορά» που βλέπουμε με τη νέα χρονιά μοιάζει περισσότερο με απενεργοποίηση.

Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές η εύρεση έμπνευσης και νέων ιδεών από το σπίτι ήταν κάτι δύσκολο για τους εργαζόμενους. Ενώ τα στατιστικά στοιχεία της παραγωγικότητας στο χώρο εργασίας ήταν γενικά θετικά και έδειχναν ότι οι άνθρωποι είναι εξίσου παραγωγικοί, αν όχι περισσότερο, από ό, τι ήταν πριν από την πανδημία, η ρουτίνα συσκέψεων και βιντεοκλήσεων σε ένα μοναχικό εργασιακό περιβάλλον κατέστειλε τη δημιουργικότητα των εργαζομένων, καθιστώντας πιο δύσκολη την επίλυση προβλημάτων σχετικά με τους πελάτες των επιχειρήσεων. 

Η δύσκολη εργασία από το σπίτι έχει κάνει τους millennials να τους λείπει η διαπροσωπική επαφή εντός γραφείου. Η αρχική μετάβαση στην τηλεργασία αγνόησε τις κοινωνικές πτυχές της ζωής στο γραφείο, όπως συναδελφικές σχέσεις και τη συντροφικότητα, πράγματα τα οποία οι περισσότεροι θεωρούσαν δεδομένα. 

Η έλλειψη “μικρο-διαταραχών” σε μια καθημερινή ρουτίνα έχει επίσης αρνητικό αντίκτυπο. Το να μην μπορούμε να περπατήσουμε μια διαφορετική διαδρομή μεταξύ του σταθμού και του γραφείου, να πιούμε έναν καφέ με έναν συνάδελφο ή να μπορέσουμε να λύσουμε άμεσα μικρά προβλήματα χωρίς τα εμπόδια ενός εικονικού γραφείου, είναι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα ενός ατόμου να σκεφτεί νέες ιδέες και να γίνει πιο παραγωγικός. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως το διάλειμμα από τη δουλειά, συμπεριλαμβανομένου του μεσημεριανού, μειώθηκε κατά την διάρκεια της πανδημίας, γεγονός που μειώνει περαιτέρω τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων όταν εργάζονται εξ αποστάσεως και τους αναγκάζει να κοιτάζουν μια οθόνη όλη την ημέρα.

Η δημιουργικότητα στο χώρο εργασίας είναι πολύ σημαντική. Οι διαπροσωπικές σχέσεις στο γραφείο, καθώς και ο χρόνος που περνούν οι εργαζόμενοι εκτός γραφείου είναι παράγοντες που έχουν συμβάλλει στην δημιουργική σκέψη και έτσι βοηθούν τα άτομα και τις ομάδες να κάνουν αλλαγές και να προσφέρουν νέες ιδέες για τους πελάτες τους.

Η έλλειψη πραγματικής αλληλεπίδρασης επηρεάζει τις ευκαιρίες ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Πολλοί εργαζόμενοι ήταν πλήρως ικανοποιημένοι με την τηλεργασία, καθώς θεωρούσαν πως η συνεργασία με πελάτες ήταν ακόμα εφικτή ακόμα και υπό τις συνθήκες της πανδημίας. Ωστόσο, ορισμένοι εργαζόμενοι δυσαρεστήθηκαν, καθώς θεώρησαν πως η ικανότητα εισόδου σε νέες αγορές και πελάτες εξακολουθεί να είναι μια πρόκληση που είναι δύσκολο να ξεπεραστεί μέσω ενός υπολογιστή. Η έλλειψη ποικιλίας των προσωπικών συνδέσεων μείωσε την ικανότητα των ατόμων να δουν νέες και ριζικές αλλαγές στην αγορά. 

Η προσωπική εκπαίδευση και ανάπτυξη είναι επίσης ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει τους εργαζομένους. Αυτό συμβαίνει διότι οι νεοπροσληφθέντες εργαζόμενοι νιώθουν την ανάγκη να είναι και εκείνοι μέρος μιας ομάδας εργαζομένων, πράγμα που δεν έγινε αφού οι περισσότεροι εργαζόντουσαν από το σπίτι. Φαίνεται λοιπόν πως η διαπροσωπική αλληλεπίδραση είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για επιτυχημένες επιχειρηματικές σχέσεις και ανάπτυξη στον χώρο εργασίας. 

Ποια είναι λοιπόν η ισορροπία στον κόσμο μετά την πανδημία; Λαμβάνοντας τα καλά μέρη της ζωής του γραφείου και προχωρώντας μπροστά με βάση τα νέα δεδομένα θα βοηθήσει στην ταχύτερη προσαρμογή των εργαζομένων όταν θα επιστρέψουν στο εργασιακό τους περιβάλλον. Η διατήρηση των κοινωνικών πτυχών της επαγγελματικής ζωής, ίσως με τη δημιουργία μιας δομημένης ευελιξίας, θα ενθαρρύνει αυτές τις συνδέσεις εκτός γραφείου και θα διευκολύνει την περαιτέρω συνεργασία αναπτύσσοντας τις επιχειρήσεις.

Η ευελιξία είναι η λέξη κλειδί γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντική. Οι millennials μπορούν πολύ εύκολα να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να ανταπεξέλθουν στον νέο χώρο εργασίας. Το μεγαλύτερο ερώτημα εδώ είναι εάν η λήψη αυτού του ευέλικτου μοντέλου και η απομάκρυνση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η απομακρυσμένη εργασία, θα επηρεάσουν την οργάνωση εταιρικών ζητημάτων. Τελικά, ένα υβριδικό μοντέλο επιστροφής γραφείου θα εξασφαλίσει υψηλότερη διατήρηση για έναν οργανισμό, μεγαλύτερη παραγωγικότητα και ευημερία για τις επιχειρήσεις στο μέλλον.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here